Beschrijving
De Nederlands hervormd theoloog tracht een antwoord te geven op vragen die de mensen bezighouden, wanneer zij met sterven en dood worden geconfronteerd.
Waar zijn onze doden? Op deze vraag worden in het Bijbelse licht tien antwoorden gegeven.
Vele dierbaren zijn inmiddels al ‘uit de tijd’… en ook verwijderd uit de menselijke ruimte.
Onttrokken aan de ons bekende, wetenschappelijk benaderbare ruimte en tijd.
Maar toch ook weer niet…
Er is identiteit tussen mijn zijn hier en mijn zijn ginds. Identiteit is echter nog niet hetzelfde als continuïteit… Het hoort bij de mens om over het graf heen te hopen. De mens blijft er toch in alle eeuwigheid minstens als de er geweest zijnde… De dood is een gapende afgrond en de onoverbrugbaarheid verhevigt het verdriet van David over zijn gestorven zoon Absalom: “Mijn zoon Absalom, mijn zoon, mijn zoon Absalom! Och dat ik in uw plaats gestorven ware, Absalom, mijn zoon, mijn zoon.”
Onze hoop bij graf en dood is alleen en uitsluitend gevestigd op God. Het Nieuwe Testament verwacht niet een in een oneindige toekomst voortgaand en voortgaand leven, maar de vereeuwiging van dit ons eindigende leven. Het leven, dat geweest is wordt aangenomen door, opgenomen bij, vereeuwigd door God. Onze naam wordt vereeuwigd in God.
Door heel de Bijbel huivert de eerbied voor God: God als de Eeuwige, God als de Heilige. [Overal op aarde is “Ootmoed” het wezenskenmerk van religie.]
In de diepte des doods kan men alleen maar op de Heer hopen
(Psalm 130).
Zie voor verdere TOELICHTING ook de ACHTERZIJDE van het boek !
| Auteur: | Dr.G.C. van Niftrik |
| ISBNr: | 9029701498 9789029701495 (niet 9029702702) |
