Product omschrijving
De brieven van Hildegard van Bingen vormen een uitzonderlijk corpus binnen de middeleeuwse literatuur en geven direct zicht op haar optreden als abdis, visionair en gezaghebbende stem binnen kerk en samenleving. Anders dan haar visionaire traktaten tonen deze teksten haar in concrete situaties, aangesproken door anderen en zelf interveniërend.
In haar correspondentie richt Hildegard zich tot pausen, keizers, bisschoppen, abten, medezusters en leken. Zij geeft raad, spreekt vermanend, bemoedigt en corrigeert. Veel brieven ontstaan in contexten van conflict, onzekerheid of crisis, waarin zij zich beroept op haar visioenen en tegelijk met grote scherpte spreekt over macht, verantwoordelijkheid en orde binnen de middeleeuwse kerkelijke en politieke verhoudingen.
Hier krijgt innerlijke ervaring een publieke vorm. Wat in het klooster wortelt, treedt naar buiten en werkt door in kerkelijke en politieke verhoudingen. Het gezag dat spreekt, berust niet op positie alleen, maar op overtuiging, volharding en een uitgesproken oordeel dat verantwoordelijkheid oproept.
Historisch zijn de brieven van groot belang voor het begrijpen van Hildegards netwerk en invloed. Zij laten zien hoe een vrouwelijke religieuze figuur in de twaalfde eeuw kon optreden als publieke autoriteit, zonder haar positie te ontlenen aan de gebruikelijke structuren van macht.
De Nederlandse vertaling en inleiding situeren de brieven in hun historische context en maken hun samenhang zichtbaar, zonder de eigen toon en urgentie van Hildegards stem te dempen.
Het boek verschijnt in de reeks Middeleeuwse Monastieke Teksten, waarin centrale monastieke geschriften worden uitgegeven als getuigenissen van geleefde spiritualiteit.
Specificaties
ISBN9789463404044Auteur(s)Hildegard van BingenVertaler(s)Jef Ector, Jeroen de GussemOmvang240 pagina’sUitvoeringHardcover met stofomslag en leeslintVerschijningsdatum02 december 2025Verschenen in de serieMiddeleeuwse Monastieke Teksten
Recensies
In: Filosofie Magazine, januari 2026
“Je zult haar naam niet in veel handboeken over de geschiedenis van de filosofie tegenkomen, maar Hildegard van Bingen (1098-1179) was een van de opmerkelijkste persoonlijkheden van de hoge middeleeuwen. Ze is een belangrijke vroege vertegenwoordiger van de zogeheten ‘Rijnlandse mystiek’, die zich deels keerde tegen de scholastieke filosofie van de universiteiten. Hoewel ze niet formeel was opgeleid, bezat ze een fenomenale natuurfilosofische en theologische kennis. Ze schreef medische traktaten, onder meer over de geneeskrachtige werking van verschillende planten, en componeerde religieuze muziek. (…) Kortom: een onafhankelijke geest, een van de fascinerendste vrouwelijke stemmen uit de middeleeuwen.”
Michiel Leezenberg
In: Filosofie Magazine, december 2025
“Ze was hoofd van een benedictijns klooster, mystica, filosoof, componist en wetenschapper. Ze was bovendien de eerste christelijke filosoof die op een positieve manier over vrouwen schreef. Deze Nederlandse vertaling van haar brieven geeft een mooi inkijkje in haar persoonlijke leven en theologische opvattingen. Daarbij springt de verheven stijl in het oog. Van Bingen spreekt niet van mens tot mens, maar als een profeet van God.”
Op: Boekenkrant, december 2025
“Het is te prijzen dat uitgeverij Damon een aparte uitgave heeft gemaakt van al die brieven en deze voor het eerst in een Nederlandse vertaling doet verschijnen. (…) Voor mensen die zich verder willen verdiepen in het leven van deze heilige bieden de brieven een interessante aanvulling op wat er al over Van Bingen bekend is.”
Piet Halma
Op: Verderopweg, januari 2026
“Hildegard van Bingen behoort tot de meest indrukwekkende mystici uit de 12e eeuw. Met haar brieven richtte ze zich van hoog tot laag. Van paus tot leek. (…) Een juweel van een boek noem ikHildegard van Bingen: Brieven.
Marianne Visser van Klaarwater
In: Katholiek Nieuwsblad, 21 januari 2026
“Deze brieven maken nieuwsgierig om iets van haar persoon te leren kennen. (…) Het is best indrukwekkend dat Hildegard de toenmalige mannelijke clerus zo scherp én zo mild aanspreekt, van paus en bisschoppen tot vele abten en abdissen, monniken en priesters. Ook de keizer, koning, graaf of hertog krijgen er beleefd maar stevig van langs. De twaalfde-eeuwse kerkpolitiek krijgt dus heel wat ruimte in de brieven. Ietsmeer aansluiting zullen de meeste lezers vinden wanneer ze religieuzen aanschrijft die gebukt gaan onder de lasten en zorgen van hun taken en zich daarvan willen onttrekken om de rust op te zoeken. (…) Kost voor de Hildegardfans.”
Pieter Derdeyn
