Beschrijving
Pierre Teilhard de Chardin (1881-1955) in de kritiek .
vertaling [uit het Duits]: C.G.R. van Leijsen.
Pierre Teilhard de Chardin was jezuïet en paleontoloog en mysticus. Wie was hij? En waarom is zijn synthese tussen wetenschap en geloof van blijvende waarde? Pierre Teilhard de Chardin is vooral bekend voor zijn overbrugging van de kloof tussen de evolutieleer en het scheppingsgeloof. Als paleontoloog verbleef hij twintig jaar in China, waar hij tot het onderzoeksteam behoorde dat in 1928 de Pekingmens (Sinanthropus Pekinensis) ontdekte. Zijn specialiteit was de studie van de schedelomvang en het brein van primaten en de evolutie hiervan naar de homo sapiens. Die studie had hem ervan overtuigd dat er een zekere gerichtheid zat in deze evolutie. Een dergelijke doelgerichtheid meende hij al aanwezig te zien in de overgang van anorganische stof naar plantaardig en biologisch leven, en van hieruit naar complexere organismen, met aan de top van de ladder de primaten en de met zelfbewustzijn begaafde mens. Religieuze inbedding: Evolutie, waardoor het hogere voortkomt uit het lagere, kan moeilijk verklaard worden door een louter externe sturing. Vandaar dat Teilhard teuggrijpt naar Gods immanente werking in de wereld. Ignatius ‘Geestelijke Oefeningen’ hebben hem geleerd naar de dingen te kijken zoals ze door Gods kracht zichzelf zijn en groeien. Hij breidt dit inzicht uit door erop te wijzen dat de zelfoverstijging van de dingen naar steeds complexere leefvormen en tenslotte naar zelfbewustzijn wordt uitgelokt door de kosmische Christus. Dat is het grote punt aan de einder waarin het hele evolutionaire proces zal culmineren als in zijn voltooiing.
Zie voor verdere TOELICHTING ook de ACHTERZIJDE van het boek !
| Auteur: | F.A. Viallet |
| ISBNr: | – – geen – – |
