Beschrijving
Tussentijdse balans van het gesprek Rome-Reformatie Lemniscaat paperback.
Gedeeltelijke recensie:
Wie bij de herdenking van de kerkhervorming deze drie woorden leest, moet wel herinnerd worden aan een antwoord uit de Heidelbergse Catechismus. Er wordt immers in zondag 11 gevraagd of ook diegenen aan de enige Zaligmaker Jezus geloven, die hun zaligheid en welvaart bij de heiligen, bij zichzelf of ergens elders zoeken.
Het antwoord wordt gegeven in de keus tussen het óf-óf. Want van tweeën één: of Jezus moet geen volkomen Zaligmaker zijn, óf die deze Zaligmaker met een waar geloof aannemen moeten alles in Hem hebben dat hun tot zaligheid van node is. Daarom kon men in het antwoord vooraf laten gaan: zij verloochenen met de daad de enige Heiland Jezus, ofschoon zij met de mond in Hem roemen.
Men kan dit óf-óf karakteristiek noemen voor de verhouding Rome-Reformatie tot voor een aantal jaren. Toen stond men inderdaad tegenover elkaar, en werd van reformatorische zijde de verloochening van Jezus als volkomen Zaligmaker op grond van wat Trente over de goede werken beleden en de kerk er over gepredikt had, als beschuldiging tegen de roomse kerk ingebracht.
Er is echter een kentering gekomen in deze verhouding. Men kan alleen al verwijzen naar het tweede Vaticaanse Concilie, waar zelfs protestantse vertegenwoordigers als waarnemers uitgenodigd waren. Men kan ook denken aan de herhaaldelijk geponeerde stelling dat er op het punt van de rechtvaardiging door het geloof geen enkel verschil tussen de Reformatie en de roomse kerk meer bestaat.
Bron: De Wekker Publicatiedatum: 27-10-1967 Auteur(s): W.H. Velema
Zie voor verdere TOELICHTING ook de ACHTERZIJDE van het boek !
| Auteur: | opgemaakt door dr. H.M. Kuitert en Prof.dr. H.A.M. Fiolet (Franciscaan) ; met medewerking van van J.C. Groot, G.P. Hartvelt, B.M.F. van Iersel [e.a.]. |
| ISBNr: | – – geen – – |
