Beschrijving
Het isnatuurlijk een onzinnige vraag die Hoekendijk ons stelde.
Voor de ruim 1 miljard katholieken van vandaag is het zonneklaar: vrouwen kunnen in de hemel komen, want Maria is er al!
Maar daar zette Hoekendijk natuurlijk niet bij in.
Hij liet de vraag stellen door een Chinese christen op Java. En die vraag gaf hem de gelegenheid om eens uitgebreid te mijmeren over de verhouding tussen de beide seksen aan het begin van de 20e eeuw.
De man was de baas in huis en zijn vrouw was er vooral om het in huis rustig en vredig te maken voor haar echtgenoot, wanneer die na een dag hard werken thuis kwam.
Kijvende en zeurende vrouwen zijn een bron van ergernis voor de heer des huises. Het is beter te wonen op een hoek van een dak dan met een kijfachtige huisvrouw zegt de Spreukendichter. En Hoekendijk citeert deze tekst met grote instemming.
Maar gelukkig zijn er ook andere vrouwen. De moeder van onze dominee, bijvoorbeeld. Die had niet de gewoonte om haar omgeving te manipuleren of te tiranniseren. Zij was het prototype van de zorgzame moeder, de spil in huis en de hoedster van het geloof.
Zonder haar gebed en voorbeeld zou Hoekendijk waarschijnlijk zelf niet in de hemel gekomen zijn, dacht hij. En daarom besluit hij zijn boekje met de woorden: Zou er wel iemand in den hemel komen zonder de hulp van een vrouw?
Gelukkig: vrouwen kunnen ook in de hemel komen.
Toch las ik dit vlot geschreven boekje met gemengde gevoelens.
Hoe respectvol Hoekendijk ook over zijn moeder schreef, de vrouw had in zijn optiek toch een andere positie dan de man.
De rolverdeling lag vast: de man was de baas in huis en de vrouw de ondergeschikte. En als vrouwen iets van hun echtgenoten verlangden, dan moesten zij dat doen door manipulatie: zeuren of verleiden. Zo was dat nu eenmaal, honderd jaar geleden.
Als de bijbel ons schrijft over de rolverdeling tussen mannen en vrouwen, dan wordt er uitgegaan van de volstrekte gelijkwaardigheid.
“Aanvaardt elkaars gezag uit eerbied voor Christus” begint Paulus tegen de gemeente van Efeze.
In de NBV-vertaling begint hier (Ef. 5:21) een nieuwe perikoop. Gezag is wederkerig.
Pas, als dat gezegd is, horen vrouwen dat zij het gezag van hun mannen moeten erkennen.
Mannen moeten hun vrouwen liefhebben, zoals Christus de gemeente heeft liefgehad, zegt Paulus vervolgens nog eens tegen de mannen.
Het is opvallend, dat in vorige vertalingen (bijvoorbeeld de NBG) de perikoop begon bij vers 22: Vrouwen, weest aan uw man onderdanig als aan de Here,
Wie alleen deze perikoop las zou tot de conclusie kunnen komen, dat van vrouwen slechts onderdanigheid werd verwacht, terwijl mannen alleen hoefden lief te hebben.
Maar zo iets heeft de apostel Paulus niet bedoeld. Hij ging uit van de volstrekte gelijkwaardigheid van mannen en vrouwen in Christus.
Dat laatste moet er wel bij, want buiten Christus om zal er altijd wel ongelijkheid blijven. Heersende mannen en manipulerende vrouwen: het schijnt bij de natuur te horen. Daar wordt geleerd, dat mannen van Mars en vrouwen van Venus komen.
Maar in Christus zijn ze één: Er zijn geen Joden of Grieken meer, slaven of vrijen, mannen of vrouwen–u bent allen één in Christus Jezus. (Gal. 3:28)
D. G. Durieux.
| Auteur: | Ds. C.J. Hoekendijk |
| ISBNr: | — geen — K.1144 |
