Beschrijving
Stel: iemand overlijdt in je naaste omgeving. Tuurlijk, je kinderen weten wel wat ‘dood’ is, maar kunnen ze er ook mee omgaan? En jijzelf? Weet jij eigenlijk wel hoe het in zijn werk gaat: rouwen?
De dood… Het blijft een onderwerp waar je niet iedere dag over praat. Niet alleen omdat er niet elke dag aanleiding voor is (gelukkig maar), maar ook omdat het toch nog een beetje in de taboesfeer zit. Het is zo’n zwaar beladen onderwerp: verdriet, pijn, (onverwerkte) emoties… Dat bespreek je niet eventjes tijdens een kopje koffie. Omdat het niet bij ons dagelijks leven hoort, weten we eigenlijk weinig af van de dood en van rouwverwerking. We volgen vaak de rituelen zoals we die van huis uit hebben meegekregen. Maar sta jij regelmatig stil bij de periode na een begrafenis of crematie? Hoe deed die vriendin dat, die haar broer verloor? Hoe ging die moeder verder, wiens zoontje – dat bij jouw kind in de klas zat – is overleden? Maar ook: hoe verwerkt je kind de dood? Hoelang moet of mag je er nog naar vragen? En is het veiliger om er niet meer naar te vragen als de ander niet aangeeft dat te willen?
| Auteur: | AMEV |
| ISBN: | R 415.05 (04-91) |
