Beschrijving

Schaars antiquarische boek

Christelijke vrouwen, geschetst als voorbeelden van godvrucht en liefdadigheid.

Vrij bewerkt naar het Engelsch
van
Julia Kavanagh
door
C.S. Adama van Scheltema
NIEUWE UITGAVE
TWEEDE DEEL
(vanaf hoofdstuk 18)

Met twee portretten (koper gravuren)

Wat de vrouw sinds achttien eeuwen geworden is, heeft zij aan het Christendom te danken, gelijk zij wederkeerig eenen weldadigen invloed op het Christelijk leven heeft uitgeoefend. Het was inderdaad als of de vrouw in de oude wereld onder den vloek der eerste moeder lag, en waar de Evangeliezon nog niet is opgegaan, daar is haar lot nog niet veel anders. De vrouw in het Westen was de slavin des mans; bijkans alleen bestemd om zijne behoefte aan zingenot te bevredigen en zijn stamboom te doen bloeien. Onder min beschaafde volken was zij tot harden arbeid gedoemd, terwijl de man ten oorlog uitging of zich met de jagt verlustigde. Onder beschaafde Natiën was zij een voorwerp van weelde, dat men behield of verwierp, naar mate het beviel of mishaagde. In het Oosten was zij eene koopwaar, eene zaak die met jaloersche zorg, als een juweel in eene verborgen lade, afgesloten en van alle zelfwerkzaamheid beroofd werd. Maar toen het Evangelie uit den hemel daalde, en de Zoon van God zich aanbood, om, door zelfopoffering, den vloek op te heffen die er lag op het menschelijk geslacht, werd de vrouw weder vrij gemaakt en in hare regten hersteld.

Hoe helder gedacht! Geen zweem is hier van een ziekelijk mysticisme, dat zoo menig werk in ditgenrebederft. Daarom wenschen wij ook dit boek in veler handen, en vooral in die onzer huismoeders en jonge dochters. Mogten zij dit schoone woord vanjulia kavanagh, waarmede zij van hare lezeressen afscheid neemt, overnemen en in ‘t harte bewaren: ‘In elken stand en iederen kring vermag de vrouw zoo veel, als zij staat in het geloof, en de liefde vanchristushaar dringt. Gods kracht wordt in zwakheid volbragt; dat zij uwe levensspreuk, en het zal hier reeds uw roem worden: ik vermag alle dingen doorchristus, die mij kracht geeft. Waar die roem leeft in het hart, daar is het sterven zacht, de dood gewin, en de toekomst eene heerlijkheid zonder grenzen of einde.’

(1854)–[tijdschrift] Vaderlandsche Letteroefeningen