Laatste Versie Tussen Mao en Jezus : De grote revolutie van China als uitdaging van de christenheid – Gustav Weth

Beschrijving

De beruchte in 1966 losgebarsten culturele revolutie in China lijkt nu wat verstild en in rustige banen geleid te zijn. Vandaar dat een bezinning achteraf hierover zeker op zijn plaats is.

Dr. Weth geldt als uitstekend geïnformeerd. Hij is lid van de Rijnse zending en verzorgt voor dit genootschap het „Hongkong-Referat”. terwijl hij deze Britse kroonkolonie ook bezocht. Op overtuigende wijze laat Weth zien, dat Mao meer dan normale menselijke hulde ontvangt, de functie van een godheid vervult en zich omringd ziet met allerlei pseudo-religieuze verschijnselen: erzijn wedergeborenen en bekeerlingen, er is geloofsverwachting, er is een soort bijbel: het Rode boekje en de „sacramenten” zijn de arbeid en de wetenschap. Dit alles maakt van het Chinese communisme meer dan een puur materialisme ter verbetering van de levensstandaard.Ook ontdekken wij, dat China veel met het Christendom te maken gehad heeft, vaak in negatieve zin.Weth noemt het een grote schuld van de Westerse zending, dat zij teveel een Westers soort christendom aan de Chinezen heeft trachten op te dringen, die hiertegen haast vanzelf moesten reageren. Soen Yat Sen, de stichter der republiek, was liberaal christelijk opgevoed. Tsang Kai Sjek heeft veel trekken van echt christelijke vroomheid en was de zending steeds zeer ter wille en Mao is uiteindelijk niet een in Europa of Moskou gevormde revolutionair, die vaak verwijst naar de Taiping-revolutie, waarin ene Hung, de „vredevorst” en ,,jongste broeder van Jezus” met zijn beweging van de „Godsaanbidders” de leiding had.In wezen bouwt Mao voort op het oude Yin-Yang principe, dat iets anders is dan het dialectisch materialisme. Op pakkende wijze maakt Weth ons (opnieuw?) duidelijk, dat Mao de kerk in het Westers bijzonder aangaat!